Gömleğimi yıkayıp, yağmura astım
Tam sona gelirken en başa döndüm
Sevindiğim zaman ben hep ağladım
Derdi umursamadım acıya güldüm
Yoruldukça yürüdüm ve hatta koştum
'Sus, otur! ' denince bin beter coştum
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta