Yüzerken bir adama çarptı kadın
Sertçe de olsa suyun gücüyle temas
Yumuşaktı, yine de pamuk balyasına
Düşen kanatları geri sıçradı, hareketli
Kasın demir kayasından, sessiz..
'Afedersiniz' dedi dönüp şaşkın adama
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Hep "düz" gidecek değil ya,
yaşam.
Arada bir "toslamak" gerek,
Tersten,
Belki o zaman daha iyi anlaşılır
İnsanın insana gerekliliği...
Tebrikler Habibe Hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta