İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İnşaallah bu sözlerinizde samimi ve sabit değilsinizdir sayın Sabit bey! Yoksa resmen şeytanın büyük elçiliğine soyunmuş olursunuz!
Siz bu işi belki de şaka olsun diye yazıp neşrettiniz ama malum dinde, dini kıstaslarla şaka olmaz. Dinin şakası da gerçektir ciddisi de gerçektir!
Ayrıca, ikinci dörtlüğün 2. ve 3. mısralarında hece sayısı bakımından ve mana eksikliği bakımından bazı sıkıntılar var. Umarım onları da tashih edersiniz.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta