Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Üstadın da dediği gibi :
“Biraz önce derinlere dalan bakışını gördüm.Hüzünlerin içinde bir sevgi,lekesiz yatıyor.”
Tebriklerimi bıraktım..
Selâm, saygı ile…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta