Galiba varıyoruz yolun başına başa dönmeden. Hedefler epik, yaşama sevincimin hangi aralığı bu, hangi darağacına asılı ruhum. Akbeyaz fosforlu gecede siyah iplikten bileklerimde dikişler, boynum direnişde. Kap bi siyah, al eline, boya duvarlarını. Hastırlan notalar kulaklara lazım, boynum direnirken toprağımı kazın sem defne hazır. Cellat ipimi çeksin cesur eller aşağı kalksın, oturanlar ayağa. Seyri kör olanlara güzel bi ölüm bahş bana, herşey baştan aşağıya değişiyor dönüyorum asıl başa. Kazanılan zaferlere kadehler sus! ruhum çıkıyor arşa..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta