Galiba varıyoruz yolun başına başa dönmeden. Hedefler epik, yaşama sevincimin hangi aralığı bu, hangi darağacına asılı ruhum. Akbeyaz fosforlu gecede siyah iplikten bileklerimde dikişler, boynum direnişde. Kap bi siyah, al eline, boya duvarlarını. Hastırlan notalar kulaklara lazım, boynum direnirken toprağımı kazın sem defne hazır. Cellat ipimi çeksin cesur eller aşağı kalksın, oturanlar ayağa. Seyri kör olanlara güzel bi ölüm bahş bana, herşey baştan aşağıya değişiyor dönüyorum asıl başa. Kazanılan zaferlere kadehler sus! ruhum çıkıyor arşa..
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta