Gün oldu, maviliğini unuttu gökyüzü, kimisi mavi olan gökyüzüne yazdı kimi de karanlık dünyasına yazdı bütün ayrılıkları,
Toprak suya hasret kaldı, bulutlar maviliğini özledi,
Ölüm, beden seçmekte zorlandı, güneş doğmak istedi ama puslu ve dolunaylı gece buna izin vermedi,
Kalemi güzel tuttuk ama yazmayı beceremedik,
Bedenimiz ağladı da ruhumuz kan savurdu etrafa.
Gidişin, henüz kabuk bağlamamış yaraya tuz basar gibi geldi.
Hadi gel bana bir gece vakti çal yüreğimin en güzel parçasını
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta