Aynı insan, aynı kul değişmeyen bir nefis,
Dinmeyen bir vahşettir binlerce yıldan beri.
İnsanlığı ağlatan, iflah olmaz bir habis,
Dini yok, kimliği yok, yoktur âlemde yeri.
Asimetrik savaşta orduya gerek yoktur,
Beyni yıkanmış nesil, kullanılan araçtır.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta