çok kısa ömür
insan her acıyı yaşayamıyor
ancak paylaşabiliyor
Nazım ustada atom bombasını yaşamamıştı fakat acıyı hissedebilmiş,
o satırları dökebilmişti kağıda
kim bilebilirdi ki yıllarca yılı beklediğim o durakta o gün otobüsün gelmeyeceğini, gelsede benim göremeyeceğimi, Ankara'nın karanlığında
beni beklemeyin annem, babam, eşim, canım çocuklarım
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta