Son kez el sallayışın cam kenarından,
Binmeden önce son kez sarılışın,
Hafif tebessümlerle gizlemeye çalışıyorduk ayrılığı,
Ne çare ikimizde biliyorduk birazdan gideceğini...
Kahrolasıca zaman saati 3'e 5 vara sabitleyemezmiydi?
Dünya duramazmıydı, biraz daha kalamazmıydın!
Hani bi 5 dakika daha,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta