Leylakların gölgesine sığınan kokun, hesap soruyor çiğ tanelerinden ve siliniyor senli, benli, bizli ağlamaklı dokunuşlar.
Soyunurken yağmursuz vagonlar delik deşik akşamlara, ellerinde ezilmiş gül hüznü, sızım sızım sızlıyordu çamurlaşan edebi gidişinle.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta