Gövdeler bedenlere sığmayacak bir günde karıştılar gölgelere,
Saatin kadranı vuruyorken beyaz cama,
Yarınlar sığıyordu sanki bir düzleme ya da bir raya,
İmgelere sığıyordu,sığıyordu sonu beklenen zoraki akşama,
Sessizliğe sığınıyordu düşleri,yoksulluğa varıyorken zenginliği,
Simsiyah bir ucubeyi yakalıyor sanki renginliği,
Simsiyah bir ucubeyi yeniden tasarlıyor sanki bezginliği,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta