Terkib-i bend Şiiri - Ahmet Murat Kaya

I
İkilik kinini içinden atmayanın
Diline düşen söz yük olur
Mürşit olup hırka giysen ne çıkar
Göğsünde kin durur iken irfan durur
Derviş deyip saz çalmak kolay
Tel titrer, gönül titremez
İnsan olmadan açılmaz kapılar
Bu meydan süse aldanmaz

Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

II
Nefsine kanıp eyleme söz
Bilmezsen ağzın ölçüsünü
Hevesle kurulan her kelâm
Yolu uzatır, menzili karartır
Bir anlık arzuya kapılırsan
Yıllarca beklersin
Heves geçer, yük kalır

Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

III
Bend’ine aldanıp yükseltme kibrini
Yüksekten bakan yol göremez
Bel olmazsa kapı kapalıdır
Anahtar elde olsa dahi açılmaz
İnsan kendini geçmeden
Hiçbir eşiği geçemez

Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

IV
Canı candan ayırdıktan sonra
Bilip bilmeden iş tuttuktan sonra
El karanlığa değdi mi
Göz görmez olur
Sonra çok ağlarsın
Ama gözyaşı
Akıl yerine geçmez

Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

V
Taç giydin diye sultan sanma kendini
Sefer eyledin diye hüküm doğmaz
Binbir cihana korku salanlar
Bir gönlü kazanamaz
İber olmayanın kılıcı keskin olsa ne
Adalet yoksa
Saltanat olmaz

Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

VI
Âşık olup şaraplar içmenin
Mecnun olup çöller aşmanın
Manası yok
Meşk düşmezse gönül telinden
Aşk dilden dile dolaşır
Ama yakmaz
Kül olmadan
Hakikat bilinmez

Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

VII
Dostu dosttan seçtikten sonra
El âlemi elli âlemden geçirdikten sonra
Her sesi hak, her yüzü dost sandıktan sonra
Yanarsın
Sessiz yanarsın
Dergâh kapısında
Çok yanarsın
Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

VIII
Bilir kişi olup bilmedikten sonra
Bilmezsin kapısına kul olduktan sonra
Adını anmakla hâl bilinmez
Yük ağırdır
Çok çekersin

Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

IX
Bülbülün derdini anlamadıktan sonra
Gülü sevip dikeni öldürdükten sonra
Kokuyu ister, acıyı reddedersin
Gülistan sana dar gelir
Kalabalık içinde
Tek kalırsın

Vasıta:
Adın ne olursa olsun, hâlin ne
Eşik geçilmez, bel bükülmezse

X (Hitâm)
Can Ahmet’im, budur sözüm
Sazım özdür, özüm dur
Ben çalarım, o söyler
Hak bildiğini söyler
Bu dağlar böyle geldi
Külle, kanla, sabırla
Böyle gider
İnsan eksilmedikçe
Bu yol bitmez