İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hatice Hanım merhabalar,
Nadide beğeni ve kıymetli yorumunuza çok teşekkür ediyorum.
Unutma ki;
Kendi zemherisinde boy verip,
Kendi hüznünde toy kurar,
Ve bundan dolayı fukaradır hep
Zamanında çiçek açmayı bilmeyen o şıpsevdi âşıklar…
yorumsuz ..mükemmel anlatım ...tebriklerimle şaiire
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta