Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hatice Hanım merhabalar,
Nadide beğeni ve kıymetli yorumunuza çok teşekkür ediyorum.
Unutma ki;
Kendi zemherisinde boy verip,
Kendi hüznünde toy kurar,
Ve bundan dolayı fukaradır hep
Zamanında çiçek açmayı bilmeyen o şıpsevdi âşıklar…
yorumsuz ..mükemmel anlatım ...tebriklerimle şaiire
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta