Terkedilmiş bir şehir misali.
Sokaklar ıssız,sokaklar beyaz.
Güzel mi güzel evler var.
İçleri bomboş artık.
Bu şehir her mevsim soğuk olacak.
Terkedilmiş bedenler misali.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




başarılar canım nicelerine
güzel bir şir tebrikler
Sagolun teşekkür ederim..
Yuregınıze sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta