Daha dün dünyayı dolaşan kullar,
Bugün bakıyorum terk edip gitti
Yakıtı harcayıp bitirdi yıllar,
Bedeni mezara park edip gitti.
Her türlü engeli aşarım diyen,
Genç yaşta gidene şaşarım diyen,
Seksen, doksan, yüz yıl yaşarım diyen
Sayıyı güç bela kırk edip gitti.
Azrail bu ne randevu alıyor
Ne de ucu telli mektup salıyor.
Gün geliyor dünya dünde kalıyor
Çoğu o son anda fark edip gitti.
Aynı tavrı beklemek zor her kuldan
İnancımız o ki O anlar halden.
Kimi milim ayrılmadı Hakk yoldan,
Kimi zik zak çizdi çark edip gitti.
Gülüp geçtim tabut yapan ustaya,
Verilecek o da bir gün postaya.
Hekim bile baktığı son hastaya
Bir katre devayı zerk edip gitti.
Kulun düşü, düşüncesi, maksadı,
Bazen gerçekleşti bazen aksadı.
Niceleri göremeden hasadı,
Tarlayı sadece herk edip gitti.
14.09. 2024 İSTANBUL
Kayıt Tarihi : 17.9.2024 00:14:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!