Kar tanelerinin birbirini teğet geçtiği bir İstanbul sabahında terk ettim onu.
Oysa koşup sımsıkı boynuma sarılmıştı.
hatta kulağıma çok üşüdüm diye fısıldayıp iyice sokuldu bana.
Daha düne kadar kalbinde yer bulamazken sevgim,
Üşüdükçe hücrelerine kadar hissetti beni.
Tamda o an arkama bile bakmadan uzaklaştım ondan.
Nedeni açıktı.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta