Şimdi sessiz bir yalnızlık düşüyor,
Tel tel saçlarının arasına.
Bir sabah uyandığımda gözlerin aralıktı,
Boyası dökülen odanın duvarlarında.
Sevdanın,
Terkedilmişliğin,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Yine okudum bu şiirini. Her okuyuşumda daha çok beğeniyorum. Yüreğine sağlık Sevgili Ali....
Duygular anlatılırken yaşatılmalı derim hep. Okudukça eğer yaşıyorsak o şiir şiirdir. ben okudukça yaşadığımı hissediyorum.
Tebrikler .......
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta