Zarf içine göz yaşlarımla sarılı kalbimi bırakıp şuan nerde olduğunu bilmediğim adresine yolluyorum
Ecza dolabında bizden kalan geçmişimizle uykusuz sensiz gecelerimle bir başıma kalakaldım
Yabani otlar içine haps olan bedenim kemiriliyor kemirgen ler tarafından korkma bende korkmuyorum çünkü senin içinde olduğun hayati organım sana mirasım
Naaş ımı götürmedenmi usulca sonsuza akıcaksın ey nil nehri lav olup setler çekeceğim önüne bensiz gidersen
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta