Uçurtmam olmadı hiç. Rüzgarla dolaşan uçurtmam olmadı hiç.
Annem kızardı uçurtmaya, peşinden koşarken düşersin derdi. Bazen evimizin yakınındaki koruluğa gittiğimde uçurtma uçuran çocukları seyreder ve onların gülüşleriyle heyecanlanırdım.
Çocukluğumun sonsuz günleriydi ve ben uçurtmaların gölgesinde palamut tohumu ile oynardım.
Oysa herkesin bir uçurtması vardı.
Islık çalmasını bilmezdim ben, bakardım kenarlarından çimenlerin...
Şarkı söylemeyi; istediğim herhangi bir şeyin olmadığında biraz daha cesaret verdiğini şarkının, bilmezdim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta