Uçurtmam olmadı hiç. Rüzgarla dolaşan uçurtmam olmadı hiç.
Annem kızardı uçurtmaya, peşinden koşarken düşersin derdi. Bazen evimizin yakınındaki koruluğa gittiğimde uçurtma uçuran çocukları seyreder ve onların gülüşleriyle heyecanlanırdım.
Çocukluğumun sonsuz günleriydi ve ben uçurtmaların gölgesinde palamut tohumu ile oynardım.
Oysa herkesin bir uçurtması vardı.
Islık çalmasını bilmezdim ben, bakardım kenarlarından çimenlerin...
Şarkı söylemeyi; istediğim herhangi bir şeyin olmadığında biraz daha cesaret verdiğini şarkının, bilmezdim.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta