Neden gitmem bilmem burdan,
Nesi vardı mutlu eden?
Soğuk kış ayazı, lambasız sokakları,
Parasız çocukları,
Durgun memur,nsanları,
Mutsuz yorgun bakışları,
Kalabalık hastahaneleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yahu nörolojik olarak bakarsak bu kesin psikolojik bi durumun ürünü.
her psikolojik üründe yazım türü olabilir bu da onlardan.
kalem şasmaz ama...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta