Terezina....
İsmini hatırladım dün gece, gördüğüm bir kağıt sayfasında.
Beynimin 15 yıldır gebe kaldığı düşüncemin doğum sebebi Terezina.
İsminin geçtiği her an dudaklarımda bir gemi vuruyor karaya.
Rodos'un narin çiceği...
Gözlerini hatırladıkça gökyüzüne nispet yapıyorum ve binlerce güneş doğuyor saçlarında.
Dünden beri perdeyi aralamıyorum, daha doğrusu sen aklıma gelince gökyüzüne ihtiyaç duymuyorum.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta