Dallarında kuşlar açmış sevgilim
Kalbini dizginlemek zor geliyor
Biri, bir taş atar da ürkütüverir diye için içini yiyor
Sımsıkı tutmak istiyorsun göçün molasındaki zamanı
Köklerinden yaprak uçlarına kadar hissediyorsun
Nedenini bilmediğin bir keder akıyor damarlarından
Susuz geçen yazlara alışkınsın da bu sık ve kibirli ormanda yapayalnız kalmak korkutuyor seni
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta