Bazen sisli kayaların arasından çıkıp pembe ufka uzandığımda
Üç beş kelimeyle anlatılacak hayatım bakışların ritmiyle heyecana dönüşürken
Yaşama sevinci dedikleri tensel titremeye dönüştüğünde
Kör gözümüzün önünde vurduklarını görüyorum serseri köpekleri kör beygirlerin
Her nedense konuşmamayı tercih ediyorum.
Bazen açıklığın olmadığı söylevler bazında hareketler asit etkisi yapsada
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta