Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzellikler, iyilikler hep geçmişte kaldı diyerek hayata bakıyorum. Aklımız başımıza geldiğinden beri böyle dedik. ]Halbuki bütün zamanlar aynı.. Hatta küçüklüğümde kötülükler daha azgın, daha yaygındı. Toplum gittikçe düzeliyor. Sadece iyiler ortada görünmüyor.
Vatanı öyle çok 'yağmaHasanın böreği' haline getirdiler ve öyle gmsteriliyor ki.., kişi ben de biryerinden pay aalmazsam aptalım demektir duygusu ile yapışıyor bir kenardan... Bu hale getirenler utansın...
Kaleminize sağlık sayın Adaklı...
Yepyeni bir şiir.paylaşabildiğimiz için teşekkür ederim. Şiiriniz Halk Şiiri tarzı gayet güzel rahat okunuyor. rahat anlaşılıyor manalı ve akıcı bir dille yazılan güzel bir eser.tam puan +ant. diyor selam ve saygılarımla...
Gerçek dostlar birliği
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta