Bir yersel terazi ümit tartıyor
Gökselse, günah ve sevaplarını...
Artı aynı yerde, eksi artıyor
Duy, kabir, cehennem azaplarını! ..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Her satırın haz veriyor.
İnan bazan az geliyor.
Öğütlerin altın küpe,
Akibet hayrola diyor.
Kutlarım.Bir dörtlükte benden sayfanızda lütfen kabul buyurunuz.
Selam ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta