savrulmuştur kadının bacağı
duvarların içine, gömülü çığlıkları
bir uçtan öbür ucuna karanlığın
ve yaşamın tek ucunda ayakları
ağlamıştır gözleri masada
bir su birikintisi
arar kaybolmuş yalnızlığını
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta