Alın terimizin üstüne oturdular.
Har vurup harman savurdular.
Açlar sessiz sedasız dururken,
Onlar yiyip, içip kudurdular.
Bal tutan parmağını yalarmış.
Yalayıp yalayıp havlarmış.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta