Yüz yüze bakan iki yüksek tepedir yüreğimiz.
Sen yüzü güneşe dönük, sevimli ve eşsiz bir tepe;
Ben güneşe sırtı dönük, solgun ve yorgun bir tepeyim...
Bilmez misin can;
El ele vermez ayrı duran tepeler,
Ayrı yaşarlar hep insanlar boyu...
Dolambaçlı yollar, debdebeli yokuşlar
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta