Karlar içinde ve yalniz, yürüyorsun bir umuda
Bırakıyorsun ayak izlerini hayat denen tiyatroda
Tam da herşey buraya kadar derken
Belki de umut tepedeki dipsiz bir kuyuda
Aç gözlerini rüyan bile rüyanda uykuda
Acılar ve hüzünler seni bekler pusuda
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta