Her şey, tepe taklak şu sıralar;
Geceyi bekleyemiyor, uyanıkken yoklama çekiyor kabuslarım.
Dudaklarım çatlak, kan ter içinde uyuyorum.
Ve kana kana içiyorum nehirleri,
Derinden oh'lar çekiyorum,
Sadece bir “gerçekmiş” diyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta