-Bir Düşülkenin Yurt Edinme Öyküsü-
l.
Ben tek başımaydım. Çocukluğumun kıyısında yüzdürüyordum
taşlarımı. Sonra onlar geldiler: Düşlerine boyun eğen dik kafalılar!
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




tohumun çıtlayan ürpertisini,yorgun toprağın aceleci su içişini bir ikindi vakti öğrenebilir Tepe'nin çocukları....
ve diğer güzellikleri hep ikindi vakti daha iyi öğrenirler ama bazıları susmazlar sanırım..böylesine
güzel şiirlere dökerler...
kutlarım.gerçekten çok güzel anlatmışsınız.
Yalnızlığın gökadasında açar düşülkenin göğem çiçekleri..
Ifadeler harika.. Bastan sona sürükleyen, okuyani icine ceken bir eser.. Tebrikler sayin Erginbay, sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta