Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Tepeler de farklıdır, tepelerdekiler de. Rüzgarı serindir, serttir. İnsanı katıdır, asık suratlıdır. Zulüm dolaşır sokaklarında. Ne yaşamlar sonlanıp, yuvarlanır o tepelerden. Gözünün yaşına bakılmadan. Tepelere çıkmak da zordur, orada kalmak da.
Teşekkürler bu çok anlamlı , bu çok güzel şiire. Saygılar size şairim.
Tepeler azınlığı ısıtır ama onları ısıtırken de büyük çoğunluğu üşütür.
Güzeldi sayın İrfan Çelik… Kaleminize sağlık…
Bir yere varmaya çalıştıkça o yer yavaş yavaş uzaklaşmaya başlar.Çünkü orada zulüm vardır, orada kargaşa vardır.Sevda tepelere sıcaklıkla çıkmak ister,gecenin ayazında üşür.Isınmak için güneşe tutunmak ister.O yüzdendir yuvarlanırken yumak oluşu.Tepelere çıkmadan sadece dağların yamaçlarında insanlar sıcaklık bulur..Emeğinize sağlık.Saygılarımla..
Güneşin doğduğu ve gecenin olduğu her yerde durur şiir...Ve ışığın ve karanlığın içinden alır gelir şairler...Ağır zamanların ağır işçileridir onlar,diyerek 'tepeler' figürüyle somutlanan şiir serüveni için teşekkür ediyor,kutluyorum sayın şair...
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta