Gök aleminde parıldayan bir yıldız,
çeker dikkatimi sebepsiz
Gözüme misket gibi gelen,
gerçekte dört dünya edermiş.
Gece döndü sabaha, ortalık apaydınlık.
Minareden bakınca, dünya kap karanlık.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta