Gergin tenkafesin altında,
Kocaman bir yürek vardı.
Odacıklarında harfler yazardı;
Harfleri birleştirsen destan çıkardı.
Destanda bir oğlanla bir kız vardı,
Kız venüste, oğlan buralarda yaşardı.
Oğlan bazen yolluğunu alırdı,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta