Beyaz tenin kaldıramaz benim karanlığımı.
Yeşil gözlerini kaplar karanlığım.
İçindeki umutlar, bir kuru yaprak gibi düşerken,
Çırpınmaya başlar kalbin, karanlığım çökünce.
Fetheder karanlığım bütün güzel düşlerini.
Ne geleceğin kalır, ne geçmişin.
Karalarım her bir anını;
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta