Yağmur sonrası bir özgürlüktü ruhuma hakim olan, ruhumu hükmeden.
Ne zaman vursa kokusu burnuma ıslak toprağın, aklıma gelirdin hemen.
Sus sesin yankılanırdı geceye, ağlardım hıçkırıklar içinde.
Anlardım, anlardım kokunun özlemime vurduğunu.
İşte o zaman ağlardım...
Sesinin yokluğuyla sağır olduğumu anlardım.
Konuşamazdım, utanırdım sevgilim.
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta