Yağmur sonrası bir özgürlüktü ruhuma hakim olan, ruhumu hükmeden.
Ne zaman vursa kokusu burnuma ıslak toprağın, aklıma gelirdin hemen.
Sus sesin yankılanırdı geceye, ağlardım hıçkırıklar içinde.
Anlardım, anlardım kokunun özlemime vurduğunu.
İşte o zaman ağlardım...
Sesinin yokluğuyla sağır olduğumu anlardım.
Konuşamazdım, utanırdım sevgilim.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta