Yağmur sonrası bir özgürlüktü ruhuma hakim olan, ruhumu hükmeden.
Ne zaman vursa kokusu burnuma ıslak toprağın, aklıma gelirdin hemen.
Sus sesin yankılanırdı geceye, ağlardım hıçkırıklar içinde.
Anlardım, anlardım kokunun özlemime vurduğunu.
İşte o zaman ağlardım...
Sesinin yokluğuyla sağır olduğumu anlardım.
Konuşamazdım, utanırdım sevgilim.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta