Teni siyah olanin Şiiri - Barış Taşdemir Bt

Sorgudan yeni alınmıştı, teni siyah olanın.
Beyaz bir örtüyle kaplamışlardı bedenini.
Dişleri beyazdı, bir de ayak tırnakları…
Tek farkı ise mutluluğuydu.

Sorgudan yeni alınmıştı, teni siyah olanın.
Yasak bir dille anlatıyordu derdini
anlamak istemeyen yamyamlara.
Sanki Allah tek bir dil biliyormuş gibi.

Yanlışlık özgür olmaktı, Cuma’ya gitmekti.
Kör ve sağır olmaktı tek meziyet.
Tek kusuru; şeytan kılıfı giymiş insanlara
insan kalabilmekti.

Sorgudan yeni alınmıştı, teni siyah olanın.
Elini semaya kaldırıp dua ediyordu.
“Farklılık güzelliktir,” diyordu,
şükrediyordu.

Yanlışlık kader de değildi;
insanlar açgözlüydü, pek Ebu Cehil’di.

Sorgudan yeni alınmıştı, teni siyah olanın.
Vücudunda işkence izleri taşıyordu.
Haykırıyordu dağlara, ovalara,
taşına toprağına,
güzelim memleketin güzel kokulu havasına:

“Eğilmek ancak Allah buyruğundadır.”

Sorgudan yeni alınmıştı, teni siyah olanın.
Son bir nefes verdiğinde dar ağacında
yüzünde bir gülümseme,
dudaklarında tek bir cümle:

Allahu Ekber.