Yorgunum nice yıldır tenhalarda yürüdüm.
Kuytulara sakladım dumanlı gözlerimi…
Kalbimi bir ateşin külleriyle bürüdüm…
Kaçırdım gözlerinden, görmeyen gözlerimi…
Pür telaş bir firardı, kaçmıştım köşe bucak.
Gizlemiştim kendimi, Eyüb’ün sabrı ile.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




sana haber vermeden kaçıp giderim yine.
Giderim ki yüreğin mahzun olmasın gülüm
bir an düşüverirsm o mağrur yüreğine,
bil ki seni sakladım,beni alırkn ölüm...
bil ki sana yok dedim,beni alırken ölüm..
harika dizeler,tebrikler, Sevgili Mescioğlu,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta