Yorgunum nice yıldır tenhalarda yürüdüm.
Kuytulara sakladım dumanlı gözlerimi…
Kalbimi bir ateşin külleriyle bürüdüm…
Kaçırdım gözlerinden, görmeyen gözlerimi…
Pür telaş bir firardı, kaçmıştım köşe bucak.
Gizlemiştim kendimi, Eyüb’ün sabrı ile.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




sana haber vermeden kaçıp giderim yine.
Giderim ki yüreğin mahzun olmasın gülüm
bir an düşüverirsm o mağrur yüreğine,
bil ki seni sakladım,beni alırkn ölüm...
bil ki sana yok dedim,beni alırken ölüm..
harika dizeler,tebrikler, Sevgili Mescioğlu,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta