Zaman, tenha ağıtlar dağıtırken her sabah
Benimde cân kâseme senli bir keder düşer.
Mürekkepsiz bir kalem fermanı yazınca, ah
Ötelerden ömrüme sensiz bir kader düşer…
Bilirim sükût sabrı gerektirir bu dem de,
Benimse âmâ bakar aynalara gözlerim.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta