BERNARD ŞAV’ dan:
“..Karısını çok severmiş,Birgün KARICIĞI ölmüş..
Mezartaşına da tutup,adam şunları yazdırmış:
(Karım öldü, hayatımın söndü nur’u ve ışığı! ..
Ben başka bir kibrit çaktım..) Sanırsın ki AY ışığı.(*)
———————————————–
İnsanoğlu bu Âlemde biraz oyalanacaktır,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta