Ronahîyê dide kolanên van bajaran
Wek rojê tîrêjên xwe berdide ser me
Hêvî û bêrîkirin bi hevre vejîyan
Xemilandin baxçeyên evînê
Şûştin bedena xwe bi rondikên çavan
Herîkî wek lêhîyê nav dilên min de
Her bajarên em jê derbas dibin
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta