Ten kafesim çığlık çığlığa.
Bir gül yere düşmüş olmalı.
Bir ölüm orucunda.
Bedenim toprağa sinmiş olmalı.
Dillerde yaşam kadar gerçek ölümün ağırlığı.
İçimde delik deşik hatıraların çığlığı.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




içimizde çığlıklar...hiç bitmez...yüreğine sağlık değerli arkadaşım...
mesnevi'den esinlenmiş olabilirsiniz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta