Neyine güvenirsin, nedir bu kibir, gurur,
Her kes ruhunda gizli, olan manayı okur.
Kimse inanmaz sana, boşuna hiç yorulma,
Hak etmediğin tahta, kurulup ta oturma.
Öz benliğin bir tezgâh, karakterin malzeme,
Çirkinler güzel olmaz, boş gayretle bezeme.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Kendine ibret ile, bir nazar kılsan artık,
Ten libasın iyice, oysa RUH cübben yırtık.
Bir gün ayrılık vakti, gelecek şu dünyadan,
Her halinden soracak, yeri göğü yaradan...
Gerçeği yansıtan dizelerinizi beğeni ile okudum. Kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta