İZZET KOCADAĞ TEMMUZ ŞİİRLERİ

İZZET KOCADAĞ TEMMUZ ŞİİRLERİ

İzzet Kocadağ

Bir gün öldü dediler, matem sarmıştı evi,
Sonra da defnettiler, karardı gökte mavi.
Eşim, dostum, akrabam; hepsi dönüp gittiler,
Bir sen kaldın başımda, tek dostum karaselvi!

18 Temmuz 1996 - Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ateş düştü bağrıma, şu yüreğim kor oldu,
Gittiğin günden beri, dünya bana dar oldu,
Gözyaşlarım yetmedi, yangını söndürmeye,
Süzülüp damla damla, düştükçe buhar oldu.

4 Temmuz 1989 – Salı / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Unutma ki sevgili, pişmanlık geçi sever,
Kâr etmez ah ile vah, kurt olur içini yer,
Biter aşkın baharı, sararır tüm yapraklar,
Dönüp bir de bakarsın, vakit geç olmuş meğer.

6 Temmuz 1986 – Pazar / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bir tomurcuk gül idin, seni ellere verdim,
Kanadıkça yüreğim, dağlayıp tekrar sardım.
Unutacağım derken, döndü kara sevdaya,
Mahşere dek sürecek, biliyorum bu derdim.

21 Temmuz 1989 / Cuma - Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Uyur-uyanık halde, bir hoşum ben bu gece,
Aklımda çözümü zor, hep o aynı bilmece...
Ben seni çok sevmiştim şüphesiz biliyorsun,
Acaba sen de beni, sevmiş miydin gizlice?

31 Temmuz 1988 – Pazar / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Yolun düşerse bir gün, uğra ben hep burdayım,
Baş başa saatlerce, kaldığımız yerdeyim.
Dönüp de bulamazsan, sözden döndüm zannetme,
Ruhu teslim etmişim, ahrete seferdeyim.

25 Temmuz 1989 - Salı / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bırak git dizelerle, beni baş başa artık,
Ağıtlar söyleyeyim, ardından yanık yanık.
Hep bugünkü halinle, hatırlayayım seni,
Ne resmini göreyim, ne bir gün karşıma çık!

6 Temmuz 1985- Cumartesi/Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Seni görmek ne güzel, bunca yılın ardından,
Nasıl da akıp gitmiş, görüyor musun zaman?
Titrek sesimden belli, anlıyorsun değil mi?
Nefesimi kesiyor, yine aynı heyecan.

22 Temmuz 1989-Cumartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bu sahilde dalgalar, rüzgârla dans ederler,
Kol kola sarmaş dolaş, gelir gelir giderler,
Her akşam aynı yerden seyrederim onları,
Her gün seni sorarlar, hani sevdiğin derler.

12 Temmuz 1988 – Salı / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ne ilaç çare olur, ne en meşhur hastane,
Azrail’e dur denmez, çökünce can üstüne.
Kaza, bela, hastalık, ölüme bir gerekçe,
Vakti dolan gidiyor, gerisi hep bahane...

Temmuz 2003 / İzmir
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Haydi ben âvâreyim, bu saatte sokakta,
Gecenin kör vaktinde, yapayalnız ayakta.
Ya senin ne derdin var? Peşimdesin hep gölgem,
Çare mi var sanırsın, dolaşıp ağlamakta.

22 Temmuz 1986 – Salı / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Koy bu yürek aşkınla, kor ateşte kavrulsun,
Yansın bitsin kül olsun, rüzgârlarda savrulsun.
Yükselip her zerresi, tutunsun gök kubbeye,
Hesabı Mahşer günü, gözlerinden sorulsun.

22 Temmuz 1991 – Pazartesi / Konya
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Kimse görmez haydi gel, o yerde bekliyorum,
Değişmiş zaman mekân, aynı kalan ben varım.
Elimde kırmızı gül, içimde o heyecan,
Nerdesin hayal-i yâr, gel de bitsin efkârım.

8 Temmuz 1989-Cumartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Otuz beşe daha çok, yirmi eşiğindeyim
Feleğin salladığı, hayat beşiğindeyim.
Ömrün çeyreği bitti, gel gör ki Cahit Amca!
Bir vefasız aşkından, hasta döşeğindeyim.

15 Temmuz 1984 – Pazar / Ankara
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ellerinden tutmuşum, hoş ha gerçek ha rüya,
Varsın dönsün bendinde, nasıl isterse dünya.
Yeter bu kadar bana, daha ne isterim ki,
Mutluluk benim için, bundan ibaret be ya…

8 Temmuz 1988-Cuma/Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Değil mi ki, sen beni bıraktın yapayalnız,
Ölüyorum desem de, aşkından ey insafsız.
Bak bu titrek ellerim yakanda Mahşer günü,
Çektiğim acıların, hesabı var kara kız.

16 Temmuz 1990-Pazartesi / Konya
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bir gün anlayacaksın, çok geç olunca vakit,
Kalmadığında artık, bu günden zerre nakit.
Aklına düşeceğim, pişmanlık duyduğunda,
Yaz bunu bir kenara, soladursun şimdi git!

Temmuz 1987 / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ne kara bir gündü bu, yandı yüreğim yandı,
Son ümidim de bitti, bütün ışıklar söndü.
Sen de mi diyerekten, sitem ettim sonunda,
Utandı kızararak gün dağlara saklandı.

26 Temmuz 1986- Cumartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Dememiş miydim sana, ahım tutacak bir gün,
Bana yaptıklarını çekeceksin büsbütün,
Ben affetsem de seni, Tanrı affetmeyecek,
El açıp O’na yalvar, çok üzgünüm çok üzgün.

11 Temmuz 1987-Cumartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Vakit geçmek bilmiyor, nerde kaldı bu tren?
Çamda bir baykuş sesi, yok hiç kendini gören,
İçimde bir korku var, ya bu sefer de yoksan,
Şu zavallı yüreğim, olacak hepten viran.

27 Temmuz 1986 - Pazar / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Gün battı kızıl kana, aç artık perdeni aç!
Kararan gökyüzüne, birkaç avuç yıldız saç,
Zindan olmasın gece, mah yüzünü bir göster,
Gözlerim sana hasret, yalnızca sana muhtaç.

9 Temmuz 1986-Çarşamba / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Gitmeliyim hoşçakal, yola dizildi kervan,
Hoş beş sohbet eylerken, nasıl da geçmiş zaman,
Benim hikâyem budur, duyduğun gibi hancı,
Yolun bundan sonrası, belli artık toz duman.

18 Temmuz 1989-Salı/ Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bu sana son şiirim, diyorum hep başlarken,
Lakin olmuyor işte, aklımda hep sen varken.
Unutmak bir kelime, söylemek kolay ama,
Bekle diyor yüreğim; silmeye henüz erken.

10 Temmuz 1985 – Çarşamba / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Dönüşüm yok herhalde, kaldım gurbette rehin,
Arayıp diyenim yok: Nasıl hatırın halin?
Yoksa kalan ömrüm de, hasretle mi geçecek?
Bak bakalım küreye, neymiş kaderim kahin?

8 Temmuz 1991 - Pazartesi / Konya
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ne resmin var elimde, ne bir küçük hatıran,
Bir dizi soluk hayal, senden geriye kalan.
Onlar da darmadağın, köşe bucak çevremde,
Sessizce izliyorum, iç çekip kimi zaman.

17 Temmuz 1989-Pazartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

İşte musalladayım, çok geç kaldın be gülüm,
Gördün ya dur desen de, beklemiyor bak ölüm.
Yıllar yılı gözledim, yolunu hep ümitle,
Yedi bitirdi beni, bu bekleyiş, bu zulüm.

6 Temmuz 1989-Perşembe / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ben acemi aşığım, bilmem ağdalı sözler,
Bir tek sana yanmışım, sönmez içimde közler.
Başka nasıl söylenir, ben sana sevdalıyım!
Anlayıver halimden, neden ağlar bu gözler?

5 Temmuz 1986 / Cumartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Dediler ki hiçbir dert korkma dermansız olmaz,
Gönül yarası bile, geçer imkânsız olmaz.
İnandım nice yıldır sabır ile bekledim,
Anladım ki yalanmış, bu can canansız olmaz.

17 Temmuz 1990-Salı / Konya
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Her şey gönlünce olsun, karagülüm hoşçakal...
Bu mevsim böyle geçti, dönüşe yok ihtimal.
Bir sonraki baharın, neşesi yeni neslin,
Geçti sevda çağımız, boşuna kurma hayal.

21 Temmuz 1988 - Perşembe / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

İçimiz kan ağlıyor, duyduk yine şehit var,
Dört yanda yas tutacak, yine ana babalar.
İhanetin bedeli, ödenir bir gün elbet,
Bekle o gün gelecek, nankör, hain, günahkâr.

18 Temmuz 2011-Pazartesi/İzmir
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Hatırlar mısın bilmem, aşkına kulken hani?
Tanrı’ya yalvararak, isterdim her gün seni.
Cennet aklımda yoktu, ellerim semadayken,
Yalnız sendin dileğim, evvel ezelden yani...

30 Temmuz 1989 – Pazar / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Sen o değilsin artık, bende de ben kalmadı,
Ağardı gitti saçlar, tenlerde ten kalmadı.
Sorduğun sevdan ise, hala durur kalbimde,
Ne var ki geçti yıllar, aşka zaman kalmadı.

19 Temmuz 1990-Perşembe / Konya
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Gitme ne olur gitme! Sensiz olamam inan!
Benim olmasan bile, yine çevremde dolan.
Arada bir göreyim, yüzünü yolda belde,
O bile yeter bana, hepten hasret kalmaktan.

14 Temmuz 1986- Pazartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Sen beni çok ararsın yıllar geçer de bir gün,
Gezdiğim sokakları, bir bir dolaşıp üzgün.
Her köşeden hayalim çıkar bir bir karşına,
Dalıp dalıp gidersin, kan ağlar iki gözün.

6 Temmuz 1988-Çarşamba/Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Kaç mektup yazdım sana, veremedim postaya,
Bir gül gönderemedim, elindeki desteye.
Merhametin yok mudur, cana garaz eylersin,
Hiç başka bul denir mi, yüreğinden hastaya.

13 Temmuz 1986 – Pazar / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Kaderim bu bilirim, asla etmem şikâyet,
Tanrı’nın hükmü neyse, başa gelir nihayet.
Et bakalım cefayı, gün senin Ey Sevgili!
Görürsün katlanmayı, bana dönerse şayet.

28 Temmuz 1985 – Pazar / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Gün geçer üzerinden, sararır hatıralar,
Sızısı dinmese de, kabuk bağlar yaralar.
Duyulmaz kuş sesleri, buğulanır çiçekler;
Perde düşer gözlere, değişir manzaralar.

Temmuz 2000 / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Çok uzak diyarlardan gelmiş yorgun sefirim,
Aç kapını bekletme, Tanrı’dan misafirim!
Gönlüm aşka düşeli, kıblegâhım sen oldun,
Sanki Tanrı dururken, kula tapan kâfirim.

30 Temmuz 1987- Perşembe / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Aşk kalbine düştü mü yandın demek bir kere,
Çırpındıkça yüreğin, büyür gider o katre.
Sığmaz için içine, dar gelir tüm kâinat,
Onu düşünür daim, bedeninde her hücre…

4 Temmuz 1991-Perşembe / Konya
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bu muydu felek senin, bana biçtiğin kaftan?
Liflendi iplik iplik, söküldü her taraftan.
Düştüm kara sevdaya, hüküm giydim müebbet,
Unutuldum zindanda, kestim umudu aftan.

23 Temmuz 1989 – Pazar / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Kalmadı bir heyecan, geçen renkli bahardan,
Hiç haber de gelmiyor, giden sevgili yardan.
Demek mevsimi geçti, aşkın, sevdanın gönül,
Bir kuş olup uçarak, gitmek var bu diyardan.

23 Temmuz 1985 – Salı / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bakma artık yüzüme, göz ucuyla gizliden;
O kara günden beri, artık bir ölüyüm ben.
Yüreğime hançeri, vurup da yıllar önce,
Sen değil misin beni, kan revan koyup giden?

23 Temmuz 1988 - Cumartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Çok bekledim seni ben, döneceksin sanarak,
Yıllar yılı aşkınla gece gündüz yanarak,
Gündüz hayalimdeydin, geceleri rüyamda,
Her dem seni yaşadım, düşlerime kanarak.

6 Temmuz 1991-Cumartesi / Konya
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Postacı çal kapımı, ondan bir mektup uzat,
Kaldı gözüm yollarda, yetti cana bu hasret.
Aylar mevsimler geçti, dönmeyecek belli ki,
Bari bir haber gelsin, senden umarım medet.

13 Temmuz 1987-Pazartesi / Ödemiş
..

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Unutmalısın gönül, lamı cimi yok bunun,
Yoksa Kerem misali yanmak olacak sonun,
Tutuşup yüreğinden, yanıp gitsen ne fayda,
Aklı yaban ellerde, sende değil ki onun.

16 Temmuz 1987-Perşembe / Ödemiş
..

Devamını Oku