Bir keman teli gibi gergin ruhum,
Yay gidip geldikçe tellerde,
Sebepsiz, alınıp, inciniyor gururum,
Gönlüm hasta, kırgın, yorgun, nöbetlerde,
Hayat denen bu hengâmede, yalpalar dururum.
Zaman mı, insanlar mı değişti, benmiyim değişen,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,



