Bir keman teli gibi gergin ruhum,
Yay gidip geldikçe tellerde,
Sebepsiz, alınıp, inciniyor gururum,
Gönlüm hasta, kırgın, yorgun, nöbetlerde,
Hayat denen bu hengâmede, yalpalar dururum.
Zaman mı, insanlar mı değişti, benmiyim değişen,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..



