Bir keman teli gibi gergin ruhum,
Yay gidip geldikçe tellerde,
Sebepsiz, alınıp, inciniyor gururum,
Gönlüm hasta, kırgın, yorgun, nöbetlerde,
Hayat denen bu hengâmede, yalpalar dururum.
Zaman mı, insanlar mı değişti, benmiyim değişen,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.



