Temmuz Akşamı... Şiiri - Sabri Ceyhan

Yorgun bir kar yağıyor du Temmuz akşamında
Kışı çoktan geçmiştik oysa.
Üşüyor gibiydi bedenim
Titreten yalnızlığın kuytusunda...

Salaş bir rüzgar yalayıp geçiyordu pencereden
Islık çalıyordu sanki hiç durmadan.
Sağır eden bir sessizlik ziyarete gelmiş
Çalıp geçiyordu kapının pervazından...

Aklımın en tepesine gelip konuyordu serserilik
Adım adım dolaş diyordu bütün şehri garibanlık.
Sonra bir telefon sesinden bozuluyordu sessizlik
İrkilip kendine geliyordu insan hayallerinden...

Bir pazar kuruluyordu yüreğimin orta yerine
Bas bas bağırıyordu ıssız tezgahlar.
Bir esinti gelip geçiyordu sokağımdan
Sesini duyuyordu aşina yalnızlığım...