başaklar bile sarardı
sen hala karanlıklardasın
bense uzaktan uzağa seyirciyim aleme
kartallarla dost oldum yükseklerde
göllere daldım sunalarla dolandım
yol kenarlarında da bekledim çakıl taşlarıyla
kimi zaman yel esti bağrıma bağrıma
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta