çocukluktan biçilmiş ipek
bir elbise giyiniyor karanlığı
güneşin orada iristen el aldığı
daimî bir sır gibi belirmiş pek
korkunç saatin ardında akan
tûbâ yahut ophelia temmuz
kökleri vızıldayan topraktan
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta