Bilir misiniz, her gün nasıl sürüklenir insan
Nasıl umutsuzluğun boynundan öper
Her gün hüzünle başlar yeni güne,
Hüzünle noktalar
Yaşamın nasıl da boş bir bardağa benzediğini,
Hem de çok susamışken siz
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta