Öfke damarlarımdaki kanı ateşlerken;
Sabır suyuyla soğuturum yürek yangınını;
Amma velakin inceden bir sızı kalır,
Başım düşer önüme....
İnsan! ....
Kirletmişse ruhunu bir pula,
Ne etsen kar etmez temizlenmeye....
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta